Kredi ihtiyacı için kredi kartı kullanıldığını mükellef ispat etmek durumundadır

DANIŞTAY Vergi Dava Daireleri Kurulu

Esas No: 2007/226 Karar No : 2007/335

ÖZÜ: Kredi ihtiyacı için kredi kartı kullanıldığını mükellef ispat etmek durumundadır.

İstemin Özeti: Davacı adına, hasılatının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bırakması nedeniyle takdir komisyonunca belirlenen matrah farkı üzerinden re’sen kurumlar vergisi salınmış, fon payı hesaplanmış, vergi ziyaı cezası kesilmiştir.

Vergi mahkemesi kararıyla; davalı idare tarafından istihbarat arşivinden alınan bilgilerin doğruluğu araştırılarak, vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyeti saptanmak ve inceleme yapılmak suretiyle tarhiyat yapılması gerektiği, kaldı ki Gelirler Genel Müdürlüğü yazısında da aylar itibariyle kredi kartı ile yapılan mal ve hizmet satış tutarları farkının yıllık toplamının on milyar ve daha fazla olması halinde yükümlülerin doğrudan incelemeye sevk edilmesi belirtildiğinden, tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle vergi ve cezayı kaldırmıştır.

Davalı idarenin temyiz istemini inceleyen Danıştay Üçüncü Dairesi kararıyla; davacının pos cihazı ile yaptığı işlemler tespitli olduğundan, bu işlemlerin kredi kartıyla yapılan emtia satışlarına ilişkin olup olmadığının, emtia satışlarına ilişkin olduğunun saptanması halinde ise bedeli müşteriye ait kredi kartlarıyla tahsil edilen emtia maliyetinin vergilendirme döneminde beyan edilen kazancın hesaplanmasında esas alınan maliyetler arasında bulunmadığının kanıtlanması davacıdan istenerek ve şirket ortağına ait kredi kartlarının finansman ihtiyacında kulanıldığı yolundaki davacı iddiası da değerlendirildikten sonra gerekli görülürse, defter ve belgeler ile kredi kartlarıyla yapılan işlemlere ilişkin slipler ve banka hesap ekstreleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak belirlenecek sounca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, kararı bozmuştur.

Vergi mahkemesi kararıyla; vergi ve cezanın kaldırılması yolundaki kararında ısrar etmiştir.

Karar, davalı idarece temyiz edilmiş, tarhiyatta yasaya aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşüldü:

Kredi kartı ile yapılan satış tutarından daha düşük katma değer vergisi matrahı beyan eden davacı adına takdir komisyonu kararına dayanılarak re’sen salınan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve fon payına karşı açılan davada vergi ve cezanın kaldırılmasına karar veren vergi mahkemesi ısrar kararı davalı idarece temyiz edilmiştir.

Vergi Usul Kanununun 3’üncü maddesinin “ispat” başlıkı Bbendinde, vergiledirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamellerin gerçek mahiyetinin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan ve olayın özeliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olduğu kuralına yer verilmiştir. Anılan kanunun 30’uncu maddesinin 2’nci fıkrasının 6’ncı bendinde, tutulması zorunlu olan defterlerin veya verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması, re’sen tarh nedeni olarak sayılmıştır.

Kredi kartı, bankalar ve özel finans kurumları tarafından, müşterilerine gerek mal ve hizmet alışverişi gerekse nakit çekişi sağlamak maksadıyla verilen ve belli bir limit dahilinde taşıyıcılarına, bedelini daha sonra ödemek kaydıyla alışveriş yapma imkanı sağlayan bir kredi aracı olup, kredi kartının esas kulanım alanı mal ve hizmet alışverişi olduğundan, bir ticari işletmenin hesap dönminde elde etmesi gereken hasılatının hesabında, kredi kartı ile yapılan mal ve hizmet satışından elde ettiği hasılatın da dikkate alınması gerekmektedir. Kredi kartının finansman ihtiyacının giderilmesinde kullanılması ticari icaplara uygun olmayıp, aksinin ispatı yukarıda açıklanan yasa hükmü gereğince davacıya aittir. Dava dilekçesinde kredi kartı ile yapılan işlemlerden elde edilen hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakılan kısmının, şirketin nakit sıkıntısını gidermek amacıyla ve emtia çıkışı olmaksızın şirket ortağı adına kayıtlı kredi kartı işlemlerine ilişkin olduğu iddia edildiğinden ve davacının pos cihazı ile yapmış olduğu satışlar tespitli bulunduğundan, bu işlemlerin kredi kartıyla yapılan emtia satışlarına ilişkin olup olmadığının kanıtlanması davacıdan istenerek, gerekli görülürse, defter ve belgeler ile kredi kartlarıyla yapılan işlemlere ilişkin slipler ve banka hesap ekstreleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, vergi ve cezanın kaldırılması yönünde verilen vergi mahkemesi ısrar kararında isabet görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin kabulü ile vergi mahkemesi ısrar kararının bozulmasına.

Bir önceki yazımız olan GVK 85. Madde Beyan ve Süre Uzatımı Kararı başlıklı makalemizde GVK Madde:85 Karar hakkında bilgiler verilmektedir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir